Σεβασμός στον ερασιτέχνη αθλητή, αλλά...

Καταρχάς, φίλε, γνωστέ, άγνωστε ερασιτέχνη αθλητή αντοχής, πριν διαβάσεις το παρακάτω άρθρο, θέλω να σου ξεκαθαρίσω το εξής: α) Το άρθρο δεν έχει κανένα διαφημιστικό σκοπό και β) ίσώς το δεύτερο μέρος αυτού, να γράφει πράγματα που δεν θα ήθελες να διαβάσεις…
r

Βλέποντας τα πράγματα από την οπτική γωνία τόσο του προπονητή και της καθημερινής μου τριβής με τους αθλητές μου, αλλά και από την μεριά του ερασιτέχνη αθλητή που προσπαθεί να βολέψει τις ώρες προπόνησης του με τις επαγγελματικές, κοινωνικές, οικογενειακές υποχρεώσεις, πραγματικά θέλω να εκφράσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια και ένα τεράστιο ΜΠΡΑΒΟ που το καταφέρνεις. Μπορώ να καταλάβω απόλυτα (είμαι ένας από εσένα, μαραθωνοδρόμος, υπερμαραθωνοδρόμος και Ironman Finisher) τις θυσίες που κάνεις για να βγεις στο δρόμο ξημερώματα ή μεσάνυχτα, με ζέστη ή με κρύο, ενώ οι υποχρεώσεις τρέχουν, ίσως πιο γρήγορα από εμάς τους ίδιους.

‘Έχω δει και έχω προπονήσει ανθρώπους όπου πριν μερικά χρόνια υιοθετούσαν ένα διαφορετικό τρόπο ζωής και κατάφεραν να ξαναβρούν τον εαυτό τους μέσα από τον αθλητισμό. ΣΕΒΟΜΑΙ…

Ξέρω ανθρώπους που είπαν «αυτό δεν είναι για μένα… Εγώ δεν είμαι άνεργος…’Έχω υποχρεώσεις» και όμως πλέον λένε «αν δεν έτρεχα, κολυμπούσα, ποδηλατούσα, δεν θα ήμουν η καλύτερη έκδοση του εαυτού μου» ΣΕΒΟΜΑΙ…

Ξέρω ανθρώπους όπου έβαλαν στόχους υψηλούς, δούλεψαν σκληρά (και εύχομαι καθαρά..) και τους πέτυχαν…. Είναι πραγματικά ένα προσωπικό επίτευγμα! ΣΕΒΟΜΑΙ…

Έχω βιώσει ανθρώπους να ξεπερνάνε τον εαυτό τους, τερματίζοντας έναν αγώνα, να είναι γενναίοι εγκαταλείποντας έναν αγώνα ή να είναι γεμάτοι σαν προσωπικότητες συμμετέχοντας σε έναν αγώνα. ΣΕΒΟΜΑΙ…

Πραγματικά σε όλους εσάς θέλω να πω ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ καθώς πρεσβεύετε ένα κομμάτι των επαγγελματιών γυμναστών, την άθληση…

 

ΑΛΛΑ… πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι τερματίζοντας έναν, δύο, χίλιους αγώνες, φίλε δρομέα αυτό δεν σου δίνει το δικαίωμα να ασκείς το επάγγελμα του γυμναστή, ούτε να επεμβαίνεις στο έργο του, ούτε να είσαι ο Μεσσίας που θα σώσει τους φίλους αθλητές του..

Δεν είναι δικό σου δικαίωμα η απλούστευση της προπονητικής διαδικασίας «έλα μωρέ, ένα long run, μία διαλειμματική, ένα  tempo και είσαι έτοιμος» Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να σου αναλύσω πόσο δύσκολο και πολύπλοκο είναι να σχεδιάσεις ένα ΣΩΣΤΟ πρόγραμμα… Ίσως αν δεις πόσες μεγάλες εταιρείες κολλοσοί επενδύουν στον τομέα της έρευνας για να βελτιώσουν και να ερμηνεύσουν την φυσιολογία του οργανισμού και τις αποκρίσεις αυτού στην άσκηση, καταλάβεις…

Ίσως ξέρεις τις έννοιες Vo2max, Lactate threshold, Training Impulse αλλά ακόμα και αν υποθέσουμε ότι τα γνωρίζεις άριστα (;;;), ΔΕΝ μπορείς να προπονήσεις….

Οπότε, φίλε ερασιτέχνη αθλητή. Είναι άξιο σεβασμού αυτό που κάνεις! Σε θαυμάζω και όπως πιο πάνω σου ανέφερα, σε ευχαριστώ καθώς νιώθω ότι κάθε φορά που αθλείσαι, πρεσβεύεις και εμένα τον ίδιο… Σε σέβομαι απεριόριστα αλλά…

Η ημιμάθεια είναι η τρομερότερη μάστιγα της ανθρωπότητας . Τελείως άγνωστη μέχρι την εποχή μας είναι χειρότερη από την πανούκλα , την πείνα , και τον πόλεμο*. (Ντοστογιέφσκι , Οι Δαιμονισμένοι) .

 

Άρης Μύρκος B.Sc, M.Sc., Ph.D. cand.

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής

Επαγγελματίας Προπονητής

Υποψήφιος Διδάκτωρ, ΣΕΦΑΑ Δ.Π.Θ.

 

 

  OK υπενθύμιση κωδικού μέλους
  OK
OK