Ένας από τους λόγους που το τρίαθλο απαιτεί σωστή προπονητική καθοδήγηση

Το triathlon Ironman ξεκίνησε στη Χαβάη το 1978 με 50 συμμετέχοντες. Από τότε, ο αγώνας συνεχίζει να αυξάνεται σε δημοτικότητα και οι τραυματισμοί είναι πολύ συχνοί μεταξύ των τριαθλητών.
triathlon

 

Μελέτες έχουν εξετάσει τη σχέση μεταξύ τραυματισμών και πολλών διαφορετικών παραγόντων. Το φύλο, η ηλικία και τα μορφολογικά χαρακτηριστικά, όπως το ύψος, το βάρος και ο δείκτης μάζας σώματος, δεν έχουν αποδειχθεί ότι συσχετίζονται με τον τραυματισμό. Η σχέση μεταξύ όγκου προπόνησης και τραυματισμού, από τα ήδη υπάρχοντα ερευνητικά δεδομένα, δείξει να υπάρχει σημαντική συσχέτιση.

Σύμφωνα με τη μελέτη του Adersen και συν. (2013), όπου μελέτησαν 174 αθλητές του δημοφιλή αγώνα Norseman Xtreme Triathlon, έδειξε ότι οι τραυματισμοί οι οποίοι εμφανίστηκαν ήταν στο γόνατο (25%), στον αστράγαλο (23%) καθώς και στη μέση (23%). Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι τα δεδομένα αυτά βασίζονται σε έναν αγώνα ο οποίος κατατάσσετε σε έναν από τους δυσκολότερους αγώνες τριάθλου στον κόσμο. Όμως σύμφωνα και με άλλα ερευνητικά δεδομένα φαίνεται πως σε αυτά τα 3 σημεία καθώς και στην ωμική ζώνη παρουσιάζονται τραυματισμοί ανεξαρτήτως απόστασης αγώνα. Στη μελέτη  του Shaw και συν. (2004) βρήκε ότι το 62% των τριαθλητών ανεξαρτήτως απόστασης είχε τουλάχιστον έναν τραυματισμό της προηγούμενη αθλητική σεζόν, ενώ το 75% των συμμετεχόντων σε αγώνες  Ironman στη Ευρώπη είχαν τουλάχιστον έναν τραυματισμό από τότε που ξεκίνησαν το τρίαθλο σύμφωνα με τον Egermann και συν. (2003).

Πέραν από την διερεύνηση της εμφάνισης ενός νέου τραυματισμού, σημαντικό είναι να γνωρίζουμε αν υπάρχει εμφάνιση νέου τραυματισμού ή επιδείνωση ενός προηγούμενου. Σύμφωνα με τον Shrier και συν. (2017) προτείνει ότι ένας νέος τραυματισμός θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κάθε φορά που ένας αθλητής μετακινείται από την τρέχουσα κατάσταση σε μια λιγότερο υγιή κατάσταση λόγω αθλητικής έκθεσης. Αναγνωρίζουν ότι οι αθλητές συχνά επιστρέφουν στη δραστηριότητα ενώ συνεχίζουν τη θεραπεία για τραυματισμό. Αυτό περιπλέκει τον ορισμό της επούλωσης ή της εμφάνισης νέου τραυματισμού.

Συμπερασματικά λοιπόν, οι τραυματισμοί στο αγώνισμα του τριάθλου είναι συχνοί. Μόνο με τη σωστή και μεθοδευμένη προπονητική καθοδήγηση, καθώς και με την παρακολούθηση από γιατρό ή φυσιοθεραπευτή μπορούμε να ελέγξουμε ακόμη και να προλάβουμε την εμφάνιση ενός τραυματισμού. Για να μειωθεί η συχνότητα των τραυματισμών, είναι σημαντικό επίσης να αναπτυχθεί η σωστή τεχνική στο αγώνισμα της κολύμβησης, του ποδήλατου και του τρεξίματος. Τέλος, ορισμένοι τραυματισμοί δεν μπορούν να αποφευχθούν εντελώς, λόγο του μεγάλου όγκου προπόνησης που απαιτεί πολλές φορές το αγώνισμα του τριάθλου.

 

Marilena Kokkinou, B.Sc., M.Sc. (cand)

Evaluating & Maximizing Athletic Performance Specialist
 
 
  OK υπενθύμιση κωδικού μέλους
  OK
OK