3 αιώνιοι μύθοι που δεν ισχύουν στην προπόνηση

Πριν διαδώσεις το μύθο ότι το αργό τρέξιμο ή το περπάτημα “καίει” περισσότερο λίπος από το γρήγορο τρέξιμο ή από το interval training, καθώς επίσης και τον μύθο του τοπικού αδυνατίσματος (η γυμναστική δεν είναι bodyline) μάθε τι εννοούμε με τη φράση “καίω λίπος”
μύθοι

Με την υδρόλυση των τριγλυκεριδίων γίνεται από τις λιπάσες και έχει ως αποτέλεσμα έκλυση ενέργειας. Με τη δράσης των λιπασών παράγεται γλυκερόλη και λιπαρά οξέα. Τα λιπαρά οξέα διασπόνται σε ακετυλο-CoA με β-οξείδωση. Επίσης με τη β-οξείδωση παράγεται και NADH. Η β-οξείδωση των λιπαρών οξέων είναι ο κυριότερος τρόπος απελευθέρωσης της ενέργειας από τα αποταμιευτικά λιπίδια. Τα ένζυμα της β-οξείδωσης βρίσκονται στα μιτοχόνδρια στους ζωικούς οργανισμούς και στους φυτικούς στα υπεροξειδιοσώματα.

Άφού μπήκε μια βάση πάμε να καταρρίψουμε τους αστικούς μύθους που γιγαντώθηκαν την τελευταία δεκαετία και η διάδοσή τους προκαλεί εσφαλμένα αποτελέσματα…

Μύθος Ν.1: Όταν τρέχω καίω λίπος από τη κοιλιά…… Ποτέ μα ποτέ δεν ήταν εφικτό ούτε θα είναι ποτέ και με κανένα μέσο (ζώνες εφίδρωσης, ακόμα μια απάτη μαρκετινκγ) να επιλέξουμε εμείς απο ποιό σημείο θα διαλέξει ο οργανισμός να δεσμεύσει λίπος ώστε να πάρει την απαιτούμενη ενέργεια που χρειάζεται. Το σώμα του κάθε ανθρώπου είναι διαφορετικό και ο οργανισμός θα πάρει λίπος από εκεί που έχει τα περισσότερα λιποκύτταρα ή απο εκεί που έχει τη μεγαλύτερη ποσότητα καρνιτίνης… Παρόλα αυτά πάλι το σώμα από παντού θα αντλήσει λίπος απλά θα αλλάξει η ποσοστιαία μεταβολή των σημείων των οποίων αντλεί το λίπος

Μύθος Ν.2: Με το αργό τρέξιμο καίω λίπος και με το γρήγορο όχι: Αν θέλετε να μπούμε σε δύσβατα μονοπάτια εργοφυσιολογίας τότε θα πρέπει να κατανοήσετε ότι πάντα χρησιμοποιούμε και τα 3 ενεργειακά υποστρώματα για την άντληση της ενέργειας που χρειζόμαστε (Atp – Pcr, Γλυκολιτικό σύστημα, Β-οξείδωση λιπαρών οξέων). Βέβαια αυτό που αλλάζει είναι η ποσοστιαία συμμετοχή. Για παράδειγμα σε ένα αγώνα 100 μέτρων το 1ο σύστημα Atp-Pc θα δώσει το 95% της ενέργειας που απαιτούνται ενώ μόλις το υπόλοιπο 5% θα μοιράσουν τα υπόλοιπα 2 ενεργειακά υποστρώματα. Αντίθετα σε ένα μαραθώνιο δρόμο τα ποσοστά αυτά αντιστρέφονται. Τώρα δεν είναι το αργό η γρήγορο τρέξιμο το οποίο κινητοποιεί περισσότερο το 3 σύστημα το οποίο είναι υπευθηνο για τη καύση λίπους αλλά η ένταση της άσκησης η οποία ορίζεται στο 60-65% της Μέγιστης καρδιακής συχνότητας… Αν μιλάμε για κάποιον σχετικά έμπειρο δρομέα σε αυτό το ποσοστό μπορεί να τρέχει με 12 χμ/ ώρα και ευρισκόμενος στο ποσοστό το οποίο χρησιμοποιεί κυρίως τη β-οξείδωση να καταναλώνει περισσότερο ποσοστό λίπους (είπαμε ποτέ δεν μπορούμε να καίμε μόνο λίπος αλλά μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε το ποσοστό για την απαιτούμενη από την άσκηση ενέργεια).

Μύθος Ν.3. Αν ιδρώνω πολύ θα καίω πολύ λίπος… Εδώ απλά αναρωτήσου τότε γιατί κάνεις προπόνηση και δεν μπαίνεις απλά σε μια σάουνα… Σαφώς και δεν ισχύει παρα μόνο αν μέσα στη ντάλα του καλοκαιριού φορέσεις και ένα φούτερ θα οδηγηθεις το λιγότερο σε υπονατριαιμία και αφυδατωση.

 

Άρης Γ. Μύρκος
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Τ.Ε.Φ.Α.Α., (Δ.Π.Θ.)
M.Sc. Μεγιστοποίηση Αθλητικής Απόδοσης - Φυσιολογία της άσκησης, (Δ.Π.Θ.)
Yπυψήφιος Διδάκτωρ (Α.Π.Θ.)

 

  OK υπενθύμιση κωδικού μέλους
  OK
OK