Ο προπονητής του sciencetraining.gr σε συνεργασία με την ερευνητική ομάδα από το ΣΕΦΑΑ Κομοτηνής πραγματοποίησε μια μελέτη που εξέτασε τις κρίσιμες παραμέτρους της αερόβιας απόδοσης και τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στη μαραθώνια επίδοση, εστιάζοντας στην κλασσική διαδρομή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής του προπονητή μας. Ο βασικός στόχος αυτής της έρευνας είναι η διακίνηση της γνώσης και η κατανόηση των αποτελεσμάτων, προκειμένου να βελτιωθούν τα προγράμματα άσκησης για τους αθλητές μας.
Σκοπός
Στον αγώνα του μαραθωνίου δρόμου, ο επιλεγόμενος ρυθμός αγώνα από τον προπονητή παίζει καίριο ρόλο στην επίτευξη της απόδοσης. Είναι γνωστό ότι οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν τον ρυθμό σε μεγάλες αποστάσεις είναι η ταχύτητα στο 1ο και 2ο γαλακτικό κατώφλι, η δρομική οικονομία, η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, η ικανότητα οξείδωσης λιπαρών οξέων και η μέγιστη αερόβια ταχύτητα. Παρά τις πολλές μελέτες που έχουν εξετάσει τη συσχέτιση αυτών των παραμέτρων με τον ρυθμό και τη στρατηγική του αγώνα σε ελίτ αθλητές, λίγες έχουν συγκρίνει αυτές τις σχέσεις σε αθλητές μετρίου (χρόνος τερματισμού <210’) έναντι χαμηλού επιπέδου (χ.τ. >210’) στην κλασσική διαδρομή του μαραθωνίου Αθηνών, όπου η πλειοψηφία της απόστασης περιλαμβάνει ανηφόρες 2-4%.
Υλικό & Μέθοδος
Σε αυτήν τη μελέτη, 15 αθλητές που συμμετείχαν στον μαραθώνιο Αθηνών το 2018, υποβλήθηκαν σε προοδευτική δοκιμασία κόπωσης με 3-λεπτα στάδια και συλλογή αίματος από τη φάλαγγα των δαχτύλων ανά στάδιο. Ταχύτητα στο 1ο και 2ο γαλακτικό κατώφλι, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, ικανότητα οξείδωσης λιπαρών οξέων και μέγιστη αερόβια ταχύτητα προσδιορίστηκαν 10 έως 3 ημέρες πριν τον αγώνα. Κατά τη διάρκεια του μαραθωνίου, οι αθλητές χρησιμοποίησαν ρολόγια με σύστημα προσδιορισμού θέσης (GPS) και παλμογράφους για την καταγραφή της ταχύτητας/ρυθμού και της καρδιακής συχνότητας αντίστοιχα. Η επίδοση του αγώνα αξιολογήθηκε βάσει των επίσημων αποτελεσμάτων, και οι αθλητές χωρίστηκαν σε μετρίου και χαμηλού επιπέδου (χ.τ. <210’ και >210’ αντίστοιχα).
Αποτελέσματα
Ο ρυθμός τρεξίματος των αθλητών με μετρίου επιπέδου αντιστοιχούσε σε υψηλότερο ποσοστό της ταχύτητας στα 1ο και 2ο κατώφλι, της ΜΑΤ και της VO2max σε σύγκριση με τους αθλητές χαμηλού επιπέδου (p<0,05). Αντίθετα, η καρδιακή συχνότητα και το μέγιστο σημείο οξείδωσης λιπαρών οξέων, εκφρασμένα ως ποσοστά με βάση το ρυθμό του αγώνα, δεν διέφεραν μεταξύ των δύο ομάδων (p>0,05).
Συμπεράσματα
Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι αθλητές διαφορετικού επιπέδου τρέχουν την μαραθώνια απόσταση σε διαφορετικά ποσοστά κρίσιμων παραμέτρων της αερόβιας απόδοσης. Επιπλέον, προτείνεται η εφαρμογή της τακτικής του ρυθμού να προσαρμόζεται ατομικά για κάθε αθλητή, λαμβάνοντας υπόψη το δικό του επίπεδο δραστηριότητας.
Άρης Μύρκος PhD
Ιδρυτής και επικεφαλής προπονητής sciencetraining.gr
Αθλητικός Επιστήμονας
