Η βλαπτική επίδραση του καπνίσματος στον ανθρώπινο οργανισμό και την αθλητική απόδοση είναι πολλαπλή λόγω κυρίως της νικοτίνης, της πίσσας και του μονοξειδίου του άνθρακα.
Η νικοτίνη έχει αποδειχθεί ότι με την είσοδο της στον ανθρώπινο οργανισμό είναι υπαίτια για την έκκριση κατεχολαμινών που επηρεάζουν τις καρδιαγγειακές αποκρίσεις και τον ενεργειακό μεταβολισμό.
Επίσης η νικοτίνη προκαλεί αγγειοσυστολή, μείωση της αιμάτωσης των μυών και αύξηση της αρτηριακής πίεσης και όλα αυτά επιβαρύνουν την καρδιά και συμβάλλουν στην μείωση της απόδοσης. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι καπνιστές σε μία δοκιμασία στον διάδρομο θέλουν περισσότερη ώρα για να φτάσουν μια καρδιακή συχνότητα 130 παλμών παρόλο που έχουν χαμηλότερη αερόβια ικανότητα. Αυτό σύμφωνα με τον (Laustiola και συν. 1991) οφείλεται στην ενεργοποίηση του παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος που προκαλεί με την σειρά του την έκκριση αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης.
Επίσης δύο σημαντικά στοιχεία είναι ότι με την διακοπή του καπνίσματος πέφτει δραματικά ο βασικός μεταβολισμός, έτσι εξηγείται και η άμεση πρόσληψη βάρους σε αυτούς που κόβουν το κάπνισμα καθώς επίσης ότι οι καπνιστές κατα την άσκηση τους, αερόβια ή αναερόβια καταναλώνουν και μεταβολίζουν πολύ περισσότερο γλυκόζη αντί για λίπος και για αυτό τον λόγο έχουν μειωμένη αντοχή στην κόπωση.
Δεν περιορίζεται όμως μόνο στις παραπάνω επιδράσεις η νικοτίνη καθώς σε μελέτες που έχουν γίνει σε πειραματόζωα φάνηκε ότι η συγκεκριμένη ουσία μειώνει την τροφική αιμάτωση του μυός καθώς επίσης αναστέλλει τον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων στους τραυματισμένους ιστούς και έτσι αναστέλλει δραματικά την προσπάθεια του οργανισμού να αποκαταστήσει τυχόν μυικούς τραυματισμούς και μυϊκές βλάβες και κατα συνέπεια καθυστερούν την επόμενη προπονητική μονάδα.
Όσον αφορά την πίσσα τωρα, προκαλεί οίδημα στον βλεννογόνο υμένα των αεραγωγών με συνέπεια να αυξάνεται η αντίσταση ανταλλαγής αερίων και κατα συνέπεια να μην επιτρέπεται η ανταλλαγή οξυγόνου που χρειάζεται για την άσκηση.
Κρίσιμο ρόλο έχει και το μονοξείδιο του άνθρακα καθώς πηγαίνει και δεσμεύει την αιμοσφαιρίνη η οποία είναι υπεύθυνη για την μεταφορά οξυγόνου στο μυϊκό σύστημα με αποτέλεσμα το οξυγόνο να παραγκωνίζεται απο το μονοξείδιο του άνθρακα και έτσι να μην είναι εφικτή η μεταφορά οξυγόνου στους ιστούς και κατα συνέπεια η ποιοτική συνέχεια της άσκησης.
Τα συμπεράσματα δικά σας…
Άρης Μύρκος PhD
Ιδρυτής και επικεφαλής προπονητής sciencetraining.gr
Αθλητικός Επιστήμονας
