Προπονητικά δεδομένα του αθλητή μας Konstantinos Papandrikopoulos (μετά από σχετική άδειά του), ο οποίος με χρόνο 4.06 κέρδισε το τρίαθλο μεσαίας απόστασης στο Why-N Μεσολόγγι πετυχαίνωντας και ένα πολύ μεγάλο ατομικό ρεκορ.
Disclaimer 1: Η παρουσίαση των δεδομένων δεν αναπαράγεται για να πείσει ή να υποδείξει προπονητικές μεθόδους και μοντέλα, αλλά πιθανά να συμβάλει στη ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ μου πεποίθηση ότι η βελτίωση της απόδοσης δεν γίνεται μόνο με πολύ υψηλούς όγκους προπόνησης (χωρίς να σημαίνει οτι ο όγκος προπόνησης δεν είναι αναγκαίος)
Παρακάτω συνοψίζονται οι τελευταίοι 2 μήνες προπόνησης (8 εβδομάδες) όπου μέσο όρο δεν ξεπερνάνε τις 10-11 ώρες ανα εβδομάδα με το peak από άποψη όγκου να ανέρχεται στις 13 ώρες και 13 λεπτά.
Βλέπουμε επίσης ότι έχει επιλεχθεί, >50% του όγκου προπόνησης να είναι στο ποδήλατο καθότι ο αθήτής μπορεί να επιτύχει κεντρικές προσαρμογές (καρδιοαναπνευστικές αποκρίσεις, κτλ) χωρίς μεγάλη μηχανική καταπόνηση οι οποίες θα μεταφερθουν και στο τρέξιμο.
Αναφορικά με την ένταση, το μοντέλο που εφαρμόστηκε στον αθλητή μας ήταν το πυραμιδικό μοντέλο (Ζ2>Ζ3>Ζ4>Ζ5) και όχι το “διάσημο” polarised (που είναι πολυ αποδοτικό αλλά σε πολύ μεγαλύτερους όγκους προπόνησης), ώστε το εσωτερικό φορτίο του αθλητή (internal load) να είναι σημαντικά αυξημένο (παρά τον μικρό σχετικά όγκο) και ειδικότερα σε ζώνες που ξέρουμε από τη βιβλιογραφία ότι φτιάχνουν μιτοχόνδρια και την ενεργειακή οικονομία (ζώνη 2) και βελτιώνουν τα μιτοχονδριακά ένζυμα (Ζώνη 4-5). Στο τρέξιμο, διαφοροποιήσαμε ελαφρώς το μοντέλο μας (modified pyramid) όπου ενώ ακολουθήσαμε τη πυραμιδική μέθοδο, αυξήσαμε λίγο παραπάνω την ένταση (κυρίως στη ζώνη 5) για να επωφεληθούμε της υψηλής ένταση σε σχέση με τον μικρό όγκο που επιλέξαμε.
Στο κολύμπι επιλέξαμε να γίνει μία συντήρηση από μεριάς αθλητή καθότι προτιμήσαμε να κερδίσουμε τις προσαρμογές σε ποδήλατο και τρέξιμο που σίγουρα είναι πιο value for time!
Τέλος, υπήρχε συστηματική καταγραφή και παρακολούθηση του εσωτερικού του φορτίου (stress – internal load) ωστε να ελέγχεται ο κίνδυνος απόπροπόνησης ή υπερπροπόνησης καθώς επίσης και να γίνεται η απαραίτητη αναπροσαρμογή του προπονητικού ερεθίσματος, όπου όπως παρουσιάζεται στηνν εικόνα ήταν πάντα στα επιθυμητά πλαίσια με μερικές εξαιρέσεις αποκατάστασης ή σύντομου φορμαρίσματος
Disclaimer 2. Ο όγκος προπόνησης παραμένει θεμελιώδης για τον υψηλό αθλητισμό αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν αθλούμενο και όχι αθλητή. Η προπονητική βελτίωση ωστόσο ήταν και θα είναι το αποτέλεσμα της παρακάτω εξίσωσης: Προπονητική προσαρμογή = Προπονητικό ερέθισμα / αποκατάσταση
Disclaimer 3. Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος-μοντέλο εκγύμνασης. Σε επόμενη προετοιμασία πιθανά να επιλεχθεί άλλο μοντέλο για τον ίδιο αθλητή.
