Skip to main content

Η Επίδραση της Διάρκειας των Επαναλήψεων και του Διαλείμματος Κατά την Εκτέλεση Αερόβιας Διαλειμματικής Άσκησης σε Αναπνευστικές και Μεταβολικές Ανταποκρίσεις

Εισαγωγή: Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση της διάρκειας των επαναλήψεων και του διαλείμματος στη συνολική κατανάλωση οξυγόνου, στο χρόνο άσκησης σε ποσοστά υψηλότερα από 80, 90 και 95% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO2max) και στη συγκέντρωση του γαλακτικού κατά την εκτέλεση αερόβιας διαλειμματικής άσκησης. Μέθοδος: Δέκα άντρες (ηλικίας: 21,3±1,1 χρόνων) εκτέλεσαν 4 πρωτόκολλα αερόβιας διαλειμματικής άσκησης, με ταχύτητα στο 100% της μέγιστης αερόβιας ταχύτητας, ως την εξάντληση. Στα δύο πρωτόκολλα η διάρκεια των επαναλήψεων ήταν 1 λεπτό με παθητικό διάλειμμα 30’’ (1/0,5) στη μία συνθήκη και 1 λεπτό (1/1) στην άλλη. Στα άλλα δύο πρωτόκολλα η διάρκεια των επαναλήψεων ήταν 2 λεπτά με διάλειμμα μεταξύ των επαναλήψεων 1 (2/1) και 2 λεπτά (2/2), αντίστοιχα. Κατά τη διάρκεια της άσκησης μετρήθηκαν η κατανάλωση οξυγόνου και η συγκέντρωση του γαλακτικού στο αίμα στο 6ο και στο 12ο λεπτό άσκησης καθώς και στην εξάντληση. Αποτελέσματα: Ο συνολικός χρόνος άσκησης και η συνολική κατανάλωση οξυγόνου ήταν υψηλότερα (p< 0,05) στο πρωτόκολλο 1/1 συγκριτικά με τα υπόλοιπα πρωτόκολλα καθώς, επίσης, και στο πρωτόκολλο 2/2 έναντι του 2/1. O χρόνος άσκησης μεταξύ 80-90% της VO2max ήταν μεγαλύτερος (p<0,05) με διάρκεια ερεθίσματος 1 λεπτού (1/1 έναντι 2/2 και 1/0,5 έναντι 2/1). Ο χρόνος άσκησης με κατανάλωση οξυγόνου >95% της VO2max στο πρωτόκολλο 2/2 ήταν μεγαλύτερος συγκριτικά με το 1/1. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές (p>0,05) μεταξύ των πρωτοκόλλων στο χρόνο άσκησης με κατανάλωση οξυγόνου >80% και 90% της VO2max. Η συγκέντρωση γαλακτικού ήταν χαμηλότερη (p<0,05) στο πρωτόκολλο 1/1 έναντι των άλλων πρωτοκόλλων σε όλες τις χρονικές στιγμές μέτρησης. Συζήτησησυμπεράσματα: Διάρκεια επαναλήψεων 1 λεπτού επιτρέπει μεγαλύτερο χρόνο άσκησης σε ποσοστά 80- 90% της VO2max, συγκριτικά με διάρκεια 2 λεπτών, ανεξάρτητα της αναλογίας χρόνου άσκησης και διαλείμματος. Επαναλήψεις διάρκειας 2 λεπτών έναντι 1 λεπτού, με αναλογία χρόνου άσκησης και διαλείμματος 1:1, επιτρέπουν περισσότερο χρόνο άσκησης σε υψηλά ποσοστά της VO2max παρά το μικρότερο συνολικό χρόνο άσκησης. Με αναλογία χρόνου άσκησης και διαλείμματος 2:1, η διάρκεια των επαναλήψεων δεν επηρεάζει το χρόνο άσκησης σε υψηλά ποσοστά της VO2max. Ωστόσο, με διάρκεια επαναλήψεων 1 λεπτού επιτυγχάνεται μεγαλύτερη συνολική κατανάλωση οξυγόνου που θεωρείται, επίσης, σημαντικός παράγοντας για την αποτελεσματικότητα μιας αερόβιας προπόνησης.