Η Χρόνια Νεφρική Ανεπάρκεια (ΧΝΑ) είναι η προοδευτική, γενικά μη αναστρέψιμη μείωση της νεφρικής λειτουργίας που προκαλείται από βλάβη του νεφρού ποικίλης αιτιολογίας. Έχει βρεθεί ότι η μειωμένη ικανότητα άσκησης συνδέεται με μειωμένα ποσοστά επιβίωσης σε ασθενείς με ΧΝΑ.Επίσης, η απώλεια μυϊκής μάζας και οι αλλαγές στη σύνθεση του σώματος αποτελούν καθιερωμένους παράγοντες αυξημένης θνησιμότητας στην παρούσα νόσο. Η μειωμένη φυσική λειτουργικότητα στους ασθενείς της παρούσας νόσου αποδίδεται σε πολλούς παράγοντες όπως, η επίπονη διαδικασία της αιμοδιάλυσης, οι θρεπτικοί δείκτες του οργανισμού, η σωματική αδράνεια των ασθενών, οι δομικές και λειτουργικές ανωμαλίες λόγω της απώλειας πρωτεϊνών, οι φλεγμονές και η επιδείνωση της κατάστασης του καρδιαγγειακού συστήματος. Η ποιότητα ζωής των ασθενών με ΧΝΑ αντιμετωπίζεται ως μια πολυδιάστατη έννοια που περιλαμβάνει πτυχές όπως η σωματική, ψυχολογική και κοινωνική λειτουργία. Είναι σημαντικό να αξιολογηθεί η ποιότητα ζωής αντικειμενικά(με διάφορες δοκιμασίες) και υποκειμενικά(ερωτηματολόγια), καθώς αυτό παρέχει μια ισορροπημένη εικόνα σε σχέση με μια θεραπευτική παρέμβαση. Τα προγράμματα άσκησης προσαρμοσμένα στις ατομικές ανάγκες θα ήταν ο πλέον ελπιδοφόρος τρόπος για να βοηθήσει στην επίτευξη ατομικής ανεξαρτησίας σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. Πολλές προσαρμογές προκύπτουν μέσα από την άσκηση σε άτομα με ΧΝΑ και αυτές έχουν ευεργετικά αποτελέσματα στην καρδιαγγειακή λειτουργία, στη μυϊκή λειτουργία και δομή, στην πίεση του αίματος, στην ποιότητα και στην απόδοση της διαδικασίας αιμοδιάλυσης και στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Όμως, με την εκάστοτε αναφορά σε προγράμματα άσκηση ειδικών πληθυσμών θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψην ότι υπάρχουν κάποιοι σημαντικοί περιορισμοί όπως το γεγονός ότι χαμηλά ποσοστά ασθενών μπορούν να ακολουθήσουν ολοκληρωτικά τα προγράμματα ΦΔ, από αυτούς ένα ακόμη μικρότερο ποσοστό υιοθετεί έναν δραστήριο τρόπο ζωής, η μείωση της λειτουργικότητας τους αυξάνεται με την ηλικία και αυτό συνεπάγεται τον περιορισμό της συμμετοχής ηλικιωμένων στα προγράμματα, η εμφάνιση διάφορων καρδιαγγειακών προβλημάτων κατά τη διάρκεια της άσκησης, όπως και πόνος και εξάντληση λόγω της διαδικασίας της αιμοδιάλυσης. Επίσης κατά τη διάρκεια της άσκησης θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι οι ασκούμενοι ασθενείς αισθάνονται καλά (και η άσκηση γίνεται κάτω από ελεγχόμενη ένταση), ότι παρατηρούνται και ελέγχονται από εξειδικευμένο προσωπικό, ότι ενθαρρύνονται για την προσπάθεια τους και ότι μπορεί με τις κατάλληλες διατροφικές συμβουλές να προληφθεί το συχνό ενδεχόμενο της υπογλυκαιμίας που παρουσιάζουν κατά της άσκηση. Προγράμματα άσκησης για τους ασθενείς με ΧΝΑ ξεκίνησαν να εφαρμόζονται εδώ και τρεις δεκαετίες αλλά ακόμη είναι προνόμιο λίγων ασθενών, για αυτόν το λόγο η έρευνα πάνω σε αυτόν τον τομέα είναι πολύ σημαντική.